Przeskocz nawigację.
Strona główna

Podręcznik Frascati - innowacje

Cały podręcznik Frascat link

Fragment podręcznika dotyczący innowacji w przypadku oprogramowania

2.4. Określanie prac B+R w przypadku rozwoju oprogramowania komputerowego, (...)

133. Niniejszy Podręcznik dotyczył pierwotnie przede wszystkim zinstytucjonalizowanych prac B+R w naukach przyrodniczych i technicznych, prowadzących do stworzenia materialnych innowacji technicznych w branżach o pierwszorzędnym i drugorzędnym znaczeniu. Rozwój oprogramowania komputerowego stał się od tamtej pory głównym rodzajem niematerialnej działalności innowacyjnej z dużym udziałem składnika B+R. Ponadto coraz więcej typów działalności opiera się na naukach społecznych i humanistycznych, co – wraz z postępem w zakresie informatyki – prowadzi do powstawania innowacji niematerialnych w działalności usługowej i w produktach przy rosnącym wkładzie branż usługowych sektora przedsiębiorstw.

134. Narzędzia opracowane dla ustalania składnika B+R w tradycyjnych dziedzinach i branżach nie zawsze dają się łatwo zastosować do tych nowych dziedzin. Niniejszy podrozdział dotyczy problemów związanych z ustalaniem składnika B+R w przypadku rozwoju oprogramowania komputerowego, nauk społecznych i humanistycznych oraz w działalności usługowej.

2.4.1. Identyfikacja B+R w przypadku rozwoju oprogramowania komputerowego

135. Aby przedsięwzięcie z tej dziedziny zostało zaklasyfikowane jako B+R, warunkiem jego zakończenia musi być dokonanie postępu naukowego oraz/lub technicznego, a celem przedsięwzięcia musi być wyeliminowanie elementu naukowej oraz/lub technicznej niepewności w sposób systematyczny.

136. Poza oprogramowaniem, które stanowi część większego przedsięwzię- cia B+R, działalność B+R związaną z oprogramowaniem jako produktem koń- cowym należy także klasyfikować jako B+R.

137. Tworzenie oprogramowania nie pozwala na łatwe wskazanie składnika B+R. Stanowi ono integralną część wielu przedsięwzięć, które nie posiadają elementów B+R. Jednakże składnik takich przedsięwzięć związany z tworzeniem oprogramowania komputerowego może zostać zaklasyfikowany jako B+R, jeżeli dzięki niemu dokonuje się postęp w dziedzinie oprogramowania komputerowego. Postępy w tej dziedzinie mają zazwyczaj charakter przyrostowy, nie zaś rewolucyjny. Opracowanie ulepszonej wersji programu (tzw. upgrade), dodanie nowych elementów lub zmiana istniejącego programu lub systemu może kwalifikować się do B+R, jeśli pociąga za sobą postęp nauki oraz/lub techniki prowadzący do zwiększenia zakresu wiedzy w tej dziedzinie. Z kolei wykorzystanie oprogramowania do nowych aplikacji czy celów nie stanowi postępu.

138. Postęp naukowy oraz/lub techniczny w dziedzinie oprogramowania można osiągnąć nawet wtedy, gdy przedsięwzięcie nie zostanie ukończone, ponieważ niepowodzenie może zwiększyć zasób wiedzy o technikach oprogramowania komputerowego np. przez zademonstrowanie, że dane podejście nie ma szans powodzenia.

139. Postępy w innych dziedzinach wynikające z przedsięwzięcia związanego z oprogramowaniem nie mówią o tym, czy w dziedzinie oprogramowania komputerowego również dokonał się postęp, czy też nie.

140. Poniższe przykłady ilustrują rozumienie B+R w dziedzinie oprogramowania komputerowego. Do B+R należy zaliczyć:

– prace B+R prowadzące do opracowania nowych twierdzeń i algorytmów w zakresie informatyki teoretycznej;

– rozwój informatyki na poziomie systemów operacyjnych, języków programowania, zarządzania danymi, oprogramowania komunikacyjnego oraz narzędzi służących do tworzenia oprogramowania;

– rozwój technologii związanych z Internetem;

– badania metod projektowania, rozwijania, instalowania i utrzymywania oprogramowania;

– rozwijanie oprogramowania prowadzące do postępów w zakresie ogólnych koncepcji przechwytywania, przekazywania, gromadzenia, wydobywania informacji, manipulowania informacjami lub ich prezentowania;

– prace rozwojowe ukierunkowane na wypełnienie luk w wiedzy technicznej, będące niezbędnym krokiem w procesie tworzenia programu lub systemu;

– prace B+R dotyczące narzędzi lub technik związanych z oprogramowaniem w wyspecjalizowanych obszarach informatyki (przetwarzanie obrazów, prezentacja danych geograficznych, rozpoznawanie pisma, sztuczna inteligencja i inne).

141. Czynności rutynowe związane z oprogramowaniem, niepociągające za sobą postępu naukowego czy technicznego ani wyeliminowania niepewności o charakterze technicznym, nie powinny być zaliczane do B+R. Przykłady:

– tworzenie aplikacji biznesowych i systemów informatycznych na podstawie znanych metod i istniejących narzędzi informatycznych;

– obsługa istniejących systemów;

– konwersja oraz/lub tłumaczenie języków komputerowych;

– dodawanie funkcjonalności dla użytkownika w programach użytkowych;

– usuwanie błędów z systemów (debugging);

– adaptacja istniejącego oprogramowania;

– przygotowywanie dokumentacji dla użytkownika.

142. W przypadku oprogramowania systemowego może się zdarzyć, że poszczególne projekty nie zostaną uznane za B+R, natomiast ich połączenie w ramach większego przedsięwzięcia może się już zaliczać do sfery B+R. Na przykład wprowadzenie technologii relacyjnych może wymusić konieczność dokonania zmian w strukturze plików i w interfejsie użytkownika dla programu czwartej generacji służącego do przetwarzania języka. Poszczególne zmiany rozpatrywane samodzielnie nie będą uznawane za B+R, natomiast całe przedsięwzięcie polegające na modyfikacji struktury plików i interfejsu może prowadzić do wyeliminowania elementu niepewności naukowej oraz/ lub technicznej, a tym samym kwalifikować się do B+R.